Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2024/478 E., 2025/387 K. · 8 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2024/478 |
| Karar no | 2025/387 |
| Karar tarihi | 8 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 243, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan katılan mağdure ve annesi ...'ün, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasına usulüne uygun şekilde katılmalarına karar verildiği, davaya katılma hakkının temelinde velayet hakkı bulunan ...'ün yargılama sırasında ve katılma kararının verildiği tarihte on sekiz yaşından küçük olan katılan mağdureyi temsil ettiği, ...'ün katılan sıfatının yargılama boyunca sürdüğü, kovuşturma aşamasında ayırt etme gücü bulunduğundan şikâyet hakkını bizzat kullanmaya ehil olan katılan mağdurenin şikâyetini geri almadığı ve on sekiz yaşını ikmal ettikten sonraki aşamalarda davayı tek başına takip etme talebinde bulunmadığı gibi annesinin süregelen katılan sıfatına ve temyizine de itiraz etmediği anlaşılmaktadır. CMK'nın 243. maddesinde gerçek kişiler bakımından şikâyetten vazgeçme ve ölüm dışında katılmanın kendiliğinden sona ereceği başkaca bir duruma yer verilmemiştir. Kanuni düzenlemenin bu yaklaşımı yanında mağdurenin bizzat kullanma hakkına sahip bulunduğu şikâyetini geri almadığı ya da davayı tek başına takip edeceğini belirtmediği uyuşmazlık konusu olayda, velayet hakkı sona eren annenin davaya katılma ve temyiz haklarının kendiliğinden ortadan kalktığından söz edilemeyecektir. Kararı bizzat temyiz etmemekle birlikte şikâyetini geri almayan, annesinin katılma sıfatına ve temyizine itirazı bulunmayan katılan mağdurenin hukuki yararı da gözetildiğinde, mahkemeye erişim hakkı eksenli bir yorumla annenin temyizinin esastan incelenmesine karar veren Özel Daire uygulamasının isabetli bulunduğu kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 243
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 6
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 104
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 337
- Anayasa m. 36
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.