Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2024/411 E., 2025/634 K. · 15 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2024/411 |
| Karar no | 2025/634 |
| Karar tarihi | 15 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 79, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 86 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve 1475 sayılı İş Kanunu'nu 14. maddesi dışında tümüyle yürürlükten kaldıran 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Kısmî süreli ve tam süreli iş sözleşmesi" başlığını taşıyan 13. maddesinde "İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda" yapılan sözleşmenin kısmî süreli olduğu öngörülmüştür. Çalışma süresinin aynı Kanun'un 63. maddesinde haftada en çok 45 saat olduğu düzenlenmiştir. 4857 sayılı Kanun'da konu hakkında açık düzenleme yapılmamış ise de 13. maddenin gerekçesinde "Kısmi süreli iş sözleşmesinin tanımı verilirken Yönerge hükümlerindeki ölçütler dikkate alındığı gibi, tam süreli iş sözleşmesi karşısında kısmi süreliden söz edebilmek için "önemli ölçüde daha az" bir haftalık çalışma süresinin sözleşmede tespit edilmiş olması da aranmıştır. Örneğin işyerinde uygulanan tam süreli iş sözleşmesi için haftalık çalışma süresi 40 saat ise, kısmi süreli çalışma için 2, 3 saat gibi daha az çalışma değil, hiç olmazsa tam sürenin üçte ikisinden daha az olan otuz saatin altındaki haftalık çalışma süresine göre istihdam edilen işçi kısmi süreli sözleşmeye göre istihdam edilen kimse olarak kabul edilecektir." yönünde açıklamaya yer verilerek haftalık çalışma süresinin en azından üçte ikisinden az çalışmayı öngören iş sözleşmesinin kısmî süreli kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 79
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 86
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 13
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Geçici Madde 7
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) Geçici Madde 20
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 6
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 4
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 92
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 61
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 63
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 110
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.