İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2025/402 E., 2025/7328 K. · 16 Eylül 2025

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2025/402
Karar no2025/7328
Karar tarihi16 Eylül 2025

Konu

Bu kararda 4787 sayılı Kanun m. 5, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 3 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

İlk Derece Mahkemesince 2020 doğumlu ..'nın velâyeti ara karar ve nihai kararla anneye verilmiş, baba tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ortak çocuğun geçici velâyetinin mahkemenin 24.01.2024 tarihli ara kararıyla anneye verilmesine rağmen dava tarihinden itibaren anne ile yaşamadığı, 25.03.2024 tarihinden beri çocuk evlerinde korumaya alındığı, annenin çocuğun yaşadığı yere giderek teslim almadığı gibi kuruma başvurusunun da bulunmadığı, davalı babanın ise çocuğun bakımında aktif rol almadığı, çocuğun çölyak hastası olmasına rağmen babaanne gözetimine bırakıldığı dönemde okur-yazar olmayan babaannenin çocuğu sağlık kontrolüne götürmediği, sağlık durumunun gittikçe kötüleştiğinin uzman tarafından gözlemlendiği, babaannenin çocuğun hastalığına uygun beslenme programı oluşturmadığı, gözetimsiz olarak çocuğun evde yaşayan engelli bir birey ile yalnız bırakıldığı, tarafların velâyet görevinin gereğini yerine getirmedikleri, bu nedenle velâyetin taraflara bırakılmasının çocuğun üstün yararına olmayacağı gerekçesi ile ortak çocuğun velâyetinin her iki taraftan kaldırılarak 5395 sayılı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.