İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi

2013/8660 E., 2014/17894 K. · 18 Haziran 2014

Künye

MahkemeYargıtay 22. Hukuk Dairesi
Esas no2013/8660
Karar no2014/17894
Karar tarihi18 Haziran 2014

Konu

Bu kararda 406 sayılı Kanun Ek Madde 32, 406 sayılı Kanun Ek Madde 33 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 120 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Türksat A.Ş’nin kuruluşuna ilişkin Ek 33. madde ile Ek. 32. maddenin 16.06.2004 tarihinde 5189 sayılı Kanun'la 406 sayılı Kanun’a eklendiği görülmektedir. Davacının 406 sayılı Kanun kapsamında olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Ancak Ek. 32. Maddenin davacıyı kapsayıp kapsamadığının değerlendirilmesi gereklidir. Ek 32. maddeye bakıldığında bu madde 16.06.2004 tarihinde yürürlüğe girmekle beraber maddenin, uygulanmasını kendi içinde yer alan özel bir düzenlemeyle ileriki bir tarihe bırakıldığı görülmektedir. Bu tarih ise Türk Telekom’daki kamu payının %50’nin altına düştüğü 14.11.2005 tarihidir. Diğer taraftan maddeye bakıldığında Türk Telekom’ da çalışan işçilerin Emekli Sandığında geçen çalışmaları için ödenecek kıdem tazminatının işçilikte geçmiş gibi değerlendireceğinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Şu halde 14.11.2005 tarihinde Türk Telekom’ da çalışanlar bakımından Ek 32. maddenin uygulanabilmesi mümkün olup, bu tarihten önce Türk Telekom ile ilişkisi bir şekilde kesilenlerin bu hükümden yararlanması mümkün değildir. Somut olaya dönüldüğünde davacının 2004 yılında yani 14.11.2005 tarihinden önce T, A.Ş’ye geçtiği anlaşıldığından Ek 32. maddenin davacı açısından uygulanamaz. Bu itibarla davacının fark kıdem tazminatı talebinin reddi yerindedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.