Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2021/12540 E., 2025/10958 K. · 14 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/12540 |
| Karar no | 2025/10958 |
| Karar tarihi | 14 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 220 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2023 tarihli ve 2018/16-126 Esas, 2023/130 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, haklarında dinleme kararı bulunan ve bulunmayan sanıklar arasında gerçekleştirilen telefon konuşmaları ve mesajlaşmalarla ilgili olarak ilk tespitin hemen akabinde 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesi uyarınca dinleme kararı da alınmaması halinde bu görüşme kayıtlarının aynı Kanun'un 138. maddesi kapsamında tesadüfen elde edilen delil mahiyetinde olacağı, bu itibarla ancak sanıklar arasında ilk tespit edilen konuşma veya mesajların delil olarak değerlendirilebileceği, diğer görüşme kayıtlarının ise delil olarak kullanılamayacağı, elde edildikleri tarihte yürürlükte bulunan kanunlara uygun olarak tespit edilmeyen kanıtların da hukuka uygun delil olduklarından söz edilemeyeceği nazara alınmak suretiyle somut olaydaki iletişim tespiti tutanaklarının ve bu tutanaklara istinaden elde edilen savunmalar ve tanık beyanlarının delil değerinin ortaya konulması ve ispat sorununun bu şekilde çözümlenmesi gerektiği dikkate alındığında, tespit edilen ilk konuşma ve mesajların suç unsuru teşkil edip etmediği de değerlendirilmek suretiyle sanıklar arasındaki tüm iletişim tespiti tutanakları getirtilip irdelenerek bu tutanaklara istinaden toplanan bilgi ve belgeler ile beyanların suçun sübutunda delil olarak kullanılıp kullanılamayacağının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 220
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 264
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 165
- 3621 sayılı Kanun m. 15
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.