İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Ceza Dairesi

2025/8026 E., 2025/17260 K. · 28 Ekim 2025

Künye

MahkemeYargıtay 4. Ceza Dairesi
Esas no2025/8026
Karar no2025/17260
Karar tarihi28 Ekim 2025

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 263 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde tutuklu olduğu anlaşılan sanığın yüzüne verilen hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 263. maddesi gereğince hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin belirtilmemesi karşısında; sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu ve 29.02.2016 tarihli ek karar kaldırılıp temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu hakaret ve kasten yaralama eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 125/3-a ve 86/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.