Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2025/5487 E., 2026/33 K. · 5 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/5487 |
| Karar no | 2026/33 |
| Karar tarihi | 5 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 6706 sayılı Kanun m. 18, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 285 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
6706 sayılı Kanun'un "İadenin kabul edilemeyeceği haller" başlıklı 11. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca iade talebine esas teşkil eden fiilin Türkiye'nin yargılama yetkisine giren bir suç olması halinde talebin kabul edilemeyeceğinin hükme bağlandığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 8/1. maddesinin, "Türkiye'de işlenen suçlar hakkında Türk kanunları uygulanır. Fiilin kısmen veya tamamen Türkiye'de işlenmesi veya neticenin Türkiye'de gerçekleşmesi halinde suç, Türkiye'de işlenmiş sayılır." hükmünü haiz olduğu; dosyada yer alan bilgi ve belgelerden ise iadesi talep edilenin suç tarihlerinde Türkiye'de bulunduğunun, dolandırıcılık suçuna konu hileli hareketlerin bir bölümünün Türkiye'de gerçekleştirildiğinin ve menfaatin de Türkiye'de temin edildiğinin bildirildiği anlaşılmakla, iadeye konu fiillerin Türkiye'de işlenmiş sayılıp sayılamayacağının tespiti bakımından, iade talebine esas tüm belgelerin getirtilmesi, gerekli görülmesi halinde Ürdün Haşimi Krallığından ek bilgi ve belge talebinde bulunulmasından sonra sonucuna göre atılı suçun Türkiye'de işlendiğinin belirlenmesi halinde iade talebinin reddine karar verilerek gereği için suç duyurusunda bulunulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm kurulması, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.