İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2025/3291 E., 2026/290 K. · 21 Ocak 2026

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2025/3291
Karar no2026/290
Karar tarihi21 Ocak 2026

Konu

Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 35 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

492 sayılı Harçlar Kanunu'nda kira tesbit davalarında harcın aylık kira parasına göre mi, yoksa yıllık kira parasına göre mi hesap edileceğine dair bir açıklık bulunmamaktadır. 07.07.1965 tarihli ve 5/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, en kısa ve en az külfetli bir usul uygulanması, en az masraf yapılması ilkesinden hareket edilerek, aylık kira parası esas alınmak suretiyle görevli mahkemenin tayin edileceği kabul edildiğinden aylık kira parasının tesbitine ilişkin davalarda da aynı ilkelere dayanılarak aylık kira farkı üzerinden harç alınması gerekeceği sonucuna varılmıştır. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş görev ve yetkileri hakkında Kanunun 35. maddesi uyarınca, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu tarafından yapılan başvuru üzerine aylık olarak ödenen kiralar bakımından kira tespit davalarında karar ve ilam harcının hükmedilen aylık kira bedeli ile önceden ödenmekte olan aylık kira bedeli arasındaki fark üzerinden alınması gerektiğine ilişkin olarak Dairece 25.11.2024 tarihli ve 2024/969 E. , 2024/3820 K. , 2024/970 E., 2024/3821 K. sayılı kararlar verilmiştir. Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesince, yıllık kira farkı toplamı üzerinden fazla miktarda harç hesaplanması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.