Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2025/2757 E., 2025/7472 K. · 11 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/2757 |
| Karar no | 2025/7472 |
| Karar tarihi | 11 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 70, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
6100 sayılı sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 26. maddesi taleple bağlılık ilkesini düzenlemiştir. Bu hükme göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır. Anılan Kanun'un 33. maddesinde hakimin, Türk hukukunu re'sen uygulayacağı düzenlenmiştir. Fakat bu hükümden hareketle talepten başkasına karar verilemez. Dolayısıyla her ne kadar HMK'nın 33. maddesi uyarınca, hâkim Türk hukukunu re'sen uygulayacak ise de bu kuralın aynı Kanun'un 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesini tümüyle ortadan kaldıracak şekilde genişletilemeyeceği, başka bir deyişle talep edenin talebini değiştirecek şekilde hukukun re'sen uygulanmasının söz konusu olamayacağı ortadadır. Bu durumda, mahkemece, davacının talepleri doğrultusunda ... kapsamında hakların ihlaline ilişkin bir eylem bulunup bulunmadığının ve buna bağlı olarak tazminat gerekip gerekmediğinin tespiti ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, talep olmamasına rağmen yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulü doğru olmamış, hükmün mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.