İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2025/6004 E., 2025/10230 K. · 23 Aralık 2025

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2025/6004
Karar no2025/10230
Karar tarihi23 Aralık 2025

Konu

Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 7, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 39 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının çalıştığı Cuma günü hafta tatili günlerindeki saatlerin puantaj cetveline yazıldığı ve fazla çalışma olarak hafta tatili çalışmaları karşılığı bordrolarda ücret tahakkuk ettirildiği, yine Perşembe 10 saat fazla çalışmasının sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde ödendiği, buna göre hafta tatili alacağı bulunmadığı belirtilmiştir. Aynı bilirkişi raporunda davacının haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı ve sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde ödenmiş olduğu da yazılıdır. Taraflarca imzalı iş sözleşmesinin "Ücretler" başlıklı 2. maddesinde davacının ücreti; 1.330,00 USD temel ücret, 520,00 USD sabit fazla çalışma olarak ve toplamda 1.850,00 USD olarak belirlenmiş, sabit fazla çalışma ücretinin, hafta içi her bir gün için (cumartesi, pazar, pazartesi, salı, ve çarşamba günleri) birer saat ve perşembe günleri için 10 saat fillî çalışmış personele uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Bilirkişi tarafından perşembe günü için 10 saatlik ücret ödemesinin hem fazla çalışma alacağı hem de hafta tatili alacağı hesabında dikkate alınması ve hafta tatili alacağının bulunmadığı yönündeki tespit hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.