Yargıtay 10. Ceza Dairesi
2025/5386 E., 2025/13915 K. · 22 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/5386 |
| Karar no | 2025/13915 |
| Karar tarihi | 22 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 160 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 299 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosya kapsamına göre; olay tutanağında, işlenmekte veya henüz işlenmiş olan ya da pek az önce işlenmiş bir suçun mevcudiyetini ortaya koyan somut şüphe sebepleri belirtilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 2. maddesinin (j) bendi ile 2559 sayılı Kanun’un 13/A maddesi kapsamında suçüstü halinin varlığından bahsetmek mümkün olmadığı halde, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgi alınması üzerine Cumhuriyet savcısına haber verilerek emirleri doğrultusunda işlem yapılması gerekirken, Cumhuriyet savcısının CMK'nın 160. maddesine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın sanık telefon ile arattırılarak uyuşturucu madde alışverişi konusunda anlaşılıp, buluşma sağlanılarak, uyuşturucu maddeler ele geçirildikten ve sanıklar yakalandıktan sonra Cumhuriyet savcısına haber verildiği, bu suretle sanıkların uyuşturucu madde satışına teşvik edildiği, Anayasamızın 38. maddesinin altıncı fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin ikinci fıkrası ve 289. maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca bu suretle elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı gibi hukuka aykırı yolla elde edilen delil ile bu delillerden hareketle elde edilen deliller de, zehirli ağacın meyvesinin de zehirli olacağı olgusuyla hükme esas alınamayacağından, izah edilen nedenlerle sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 2
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 160
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 299
- 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu Ek Madde 6
- 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 13/A
- Anayasa m. 38
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 206
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.