Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2025/6577 E., 2025/10912 K. · 9 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/6577 |
| Karar no | 2025/10912 |
| Karar tarihi | 9 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 268 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İnfaz kişiden kişiye, mükerrerlik durumuna, infaz sırasında meydana gelen durumlara ve içtima hükümlerine göre farklı sonuçlar doğurabilir. Ayrıca cezaların içtima kararı verilerek yapılan infazlarda da sonuçlar farklı olmaktadır. Bu nedenle, sanık aleyhine sonuç doğurması teknik olarak her zaman mümkündür. Kanun koyucu bunu gözeterek, ceza miktarının kazanılmış hak teşkil edeceğini 1412 sayılı Kanun'un 326/ son. maddesinde “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 253 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” şeklinde açıkça yazmak suretiyle bu durumu düzenlediğinden, yine 1412 sayılı Kanun'un 268/3. fıkrasıda sanığın aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanmış olduğu ceza miktarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde ve hüküm fıkrasında açık olarak gösterilmesi gerektiğinden, bu nedenle 1412 sayılı Kanun'un 268/3 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/ son maddesindeki açık düzenlemeler nedeniyle aksi halin açık kanun hükmüne aykırılık oluşturacağı ve sanığın da aleyhine sonuçlar doğuracağı açık olduğundan sanık aleyhine yorumla bu duruma gidilemeyeceği, dolayısıyla kazanılmış hakkın ceza miktarı olarak hükümde gözetilmesi gerektiği …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 268
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 5
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 307
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 106
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 48
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 98
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 125
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 232
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.