Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2021/32278 E., 2026/1544 K. · 11 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/32278 |
| Karar no | 2026/1544 |
| Karar tarihi | 11 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 196 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 66 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yallı İnşaat isimli iş yerinin sahibi olan sanık ...'nın katılanlar ... ve ...'e sattığı daireleri katılanların haberi ve onayı olmadan üçüncü kişilere daha yüksek bir bedelle satmak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde, serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi halinin nitelikli dolandırıcılık olarak kabul edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 65 ini maddesinin ikinci fıkrasının “Serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya mesleki bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır.” şeklinde tanımlandığı, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinde “Serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır.” denildiği, aynı Kanun'un 37 nci maddesinin dördüncü fıkrasında ise gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle uğraşanların bu işlerinden doğan kazançlarının bu kanunun uygulanmasında ticari kazanç sayılacağının belirtildiği, yasada kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerektiği …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 196
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 66
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 37
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 157
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.