Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2022/218 E., 2025/385 K. · 8 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2022/218 |
| Karar no | 2025/385 |
| Karar tarihi | 8 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 154, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
TCK'nın 154. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun konusunu madde metninden de anlaşılacağı üzere köy tüzel kişiliğine ait olan veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi köy halkı tarafından ortaklaşa kullanılan taşınmaz mallar oluşturabilir. Oysa, suçun işlendiği 13.12.2010 tarihi itibarıyla söz konusu mera niteliğindeki taşınmazın kullanım hakkının idari işlemle herhangi bir köye tahsis edildiğine ilişkin kayda dosya kapsamında rastlanılmamıştır. Mahalli bilirkişi beyanlarından da bahse konu taşınmazın öteden beri köy halkı tarafından değil ... beldesi halkı tarafından ortaklaşa kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki zirai bilirkişi tarafından düzenlenen 03.07.2018 tarihli rapora göre bu taşınmaz suç tarihinden sonra, 2017 yılında mera komisyonu tarafından ... beldesine mera olarak tahsis edilmiştir. Bununla birlikte suç tarihinden önce 14.03.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanmakla yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun’un birinci maddesi ile TCK'nın 154. maddesinin birinci fıkrasının yeniden düzenlenmesi sonucunda kamuya ait taşınmaz mal veya eklentileri bu fıkra kapsamı dışında bırakılmıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara isnat edilen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.