İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2025/2894 E., 2026/176 K. · 15 Ocak 2026

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2025/2894
Karar no2026/176
Karar tarihi15 Ocak 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 50, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 38 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bilirkişi raporunda özel güvenlik görevlisi sayısının yetersiz olduğu gerekçesiyle davalı site yönetiminin, evin kapısını kilitlemeden çıkması nedeniyle davacının sorumluluğu bulunduğu sonucuna ulaşıldığı, davalının sorumluluğuna karar verilebilmesi için öncelikle ikamette hırsızlık olayının gerçekleştiğinin kesin olarak ortaya konulması gerektiği, parmak izinin alınmasına rağmen şüpheli/şüphelilere ulaşılamadığı, davacının çalındığını iddia ettiği ziynetlerin miktarı ve değeri dikkate alındığında bunların emniyetli bir şekilde muhafaza edilmeyip çekmecede saklandığı, evinde ziynet bulunduran davacının kapısını kilitlemeden evden çıktığı hususları karşısında, dosya kapsamı ile hırsızlık olayının gerçekleştiği ve iddia edildiği gibi ziynet eşyasının çalındığı ispat edilemediği halde davalının sorumluluğuna ve TBK 50. madde gereğince fazlaya dair haklar saklı tutularak maddi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf talebinin kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın her iki davalı yönünden de reddine karar verilmiş; karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.