Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2025/8757 E., 2026/709 K. · 2 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/8757 |
| Karar no | 2026/709 |
| Karar tarihi | 2 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 4447 sayılı Kanun Ek Madde 2 ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 60 anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından temyiz inceleme görevinin Dairemize ait olduğu gerekçesiyle gönderilen dava dosyası üzerinde, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, davacı işçilerinin yararlanması gereken kısa çalışma ödeneğinden işçilerin yararlanmaması nedeniyle düzenlenen müfettiş raporunun iptali istemi üzerine açılan davada verilen hüküm ve karara ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Kısa çalışma ödeneğine ilişkin yasal düzenlemeler başlıca 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun (4447 sayılı Kanun) ek 2. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Yönetmelik'tir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 26.06.2025 tarihli ve 2025/1 sayılı kararı uyarınca, Dairemizin görevleri arasında 4447 sayılı Kanun'un işsizlik ödeneğine dair düzenlemelerinden ... davalar sayılmış, bu Kanun'dan kaynaklanan diğer davalar ise Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin görevleri arasında düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre temyiz incelemesi ve dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine aittir. Bu durumda, 2797 sayılı Kanun’un 60/3 hükmüne göre temyiz incelemesini yapacak dairenin Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu tarafından belirlenmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.