Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2024/3651 E., 2026/1611 K. · 3 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/3651 |
| Karar no | 2026/1611 |
| Karar tarihi | 3 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 712, 766 sayılı Kanun m. 33 ve 1617 sayılı Kanun m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalılar adına düzenlenen tapu kaydının taraflar arasında görülüp sonuçlanan Serik Kadastro Mahkemesinin kesinleşmiş hükmüne dayalı olduğuna göre davalılar adına düzenlenen tapu kaydının haklı bir nedene dayanmaması söz konusu olmadığından yolsuz tescilin varlığından söz edilemeyeceği, Mahkemece, koşulları oluşmayan TMK'nın 712. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde usul ve yasaya uygunluk bulunmadığı, anılan Kadastro Mahkemesindeki davanın 20.12.1976 tarihinde açıldığı, 3 39... parsellerin dava konusu olduğu, 462 parsel ve 339 parselin bütün halde kullanıldığı ancak 766 sayılı Kanun'un 1617 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik 33. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 20 dönüm miktarından fazla kısmın ifraz edilerek 462 parselin oluşturulduğu ve Hazine adına tespit edildiği, Serik Kadastro Mahkemesince verilen 11.09.1992 tarihli ve 1990/749 Esas, 1992/199 Karar sayılı hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 25.01.1994 tarihli ve 1993/199 Esas, 1994/332 Karar sayılı ilamıyla 339 parsel yönünden onandığı, 462 parsel yönünden bozulduğu, tashihi karar talebinin de 28.04.1995 tarihli ve 1994/4667 Esas, 1995/4847 Karar sayılı karar ile reddedildiği, 339 parsele ilişkin verilen hükmün 28.04.1995 tarihinde kesinleştiği, davacıların dayandığı feragat beyanlarının 339 parsele ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra ancak 462 parsele yönelik devam eden yargılama sırasında bulunulduğu, HMK'nın 310/1. maddesi uyarınca feragatin hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği ancak davacıların dayandığı bir kısım feragat beyanları 339 parsele ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra yapıldığından hüküm ifade etmesinin mümkün bulunmadığı …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 712
- 766 sayılı Kanun m. 33
- 1617 sayılı Kanun m. 20
- 1617 sayılı Kanun m. 33
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 310
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.