Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2024/1990 E., 2026/3399 K. · 16 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/1990 |
| Karar no | 2026/3399 |
| Karar tarihi | 16 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 194, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, cezaevinde olmayan ve sorgusu yapılmış olan sanığın hükmün verildiği oturuma gelmediği anlaşılmış ise de 5271 sayılı Kanun'un 194/2. uyarınca davanın yokluğunda bitirilebileceği belirlenmiş, katılan, şikayetçi ve mağdur beyanları ile olay tutanağı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1. Sanığın olay sırasında Covid-19 tedbirleri kapsamında sokağa çıkma yasağı bulunduğunu belirtmesi karşısında, olay tarihinde sokağa çıkma yasağı kararı bulunup bulunmadığı araştırılıp aleniyet ögesinin oluşup oluşmadığının tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2. Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Sanığın, kolluk görevlilerinin kendilerine kötü muamelede bulunduğuna dair savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması, 4. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması karşısında, bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı ve bu doğrultuda hakaret suçunda seçimlik olan hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edileceğinin denetime olanak verecek biçimde gerekçeli kararda gösterilmek suretiyle değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 194
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 129
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 307
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.