Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2025/80 E., 2025/471 K. · 19 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2025/80 |
| Karar no | 2025/471 |
| Karar tarihi | 19 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 11, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 124 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 35 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Şu hâle göre, ceza yargılaması neticesinde verilen (gerekçeli) kararın, kural olarak hem ilgilisine/sanığa hem de varsa müdafie ayrı ayrı tebliğ edilmesi gerekir. Müdafie tebliğ, her hâlükârda yasal zorunluluktur. Yasada öngörülen usul ve şartlara uygun olarak müdafi tarafından yapılan kanun yolu başvurusu bulunan durumlarda, kanun yoluna başvuru hakkının etkin biçimde kullanılmadığına dair yasal ve olgusal temellere dayanan bir itiraz bulunmadıkça ayrıca sanığa da tebliğe ihtiyaç yoktur. Ancak somut olayda da vuku bulduğu üzere, gerekçeli karar tebliğ edilen müdafiin, öngörülen usul ve şartlara uygun olarak kanun yolu başvurusunda bulunmadığı hâllerde gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen sanığa da tebliğ mazbatası çıkarılarak kanun yolu süresinin, tebliğ tarihinden ya da kararı öğrendiğini beyan ettiği tarihten itibaren başlatılması gerekir. Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.04.2022 tarihli ve 268-139 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince 24.03.2023 tarih ve 2554-1477 sayı ile düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, gıyapta verilen hükmün yalnızca sanık müdafiine 01.04.2023 tarihinde tebliğ edildiği, müdafiin temyiz isteminde bulunmadığı, temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmü sanığın 25.05.2023 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, inceleme yapan Özel Dairece, sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılan olayda, sanığın 25.05.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 11
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 124
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 35
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 33
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 35
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 291
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.