Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2025/3542 E., 2026/2052 K. · 3 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/3542 |
| Karar no | 2026/2052 |
| Karar tarihi | 3 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 139, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 298 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… vergi mükellefi olan sanığa vergi incelemesine esas olmak üzere vergi müfettişliğinin 03/11/2015 tarihli yazısı ile 2011 yılına ait defter ve belgelerin ibraz etmesinin istendiği ve yazının 03/11/2015 tarihinde tebliğ edilmesine karşın sanığın 5 yıl süre ile saklamak ve istendiğinde ibraz etmekle yükümlü olduğu noter onaylı yevmiye, envanter ve defteri kebir defterlerini haklı bir mazeret olmaksızın yasal süresi içerisinde ibraz etmemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği, her ne kadar sanık savunmasında; 2011-2012 yıllarında Eskişehir’de faaliyet gösterirken 2012 yılında İzmir iline taşındıklarını, bu taşınma sırasında şirkete ait noter tasdikli belgelerin, defterlerin bir kısmının kaybolduğunu farkettiklerini, bununla ilgili herhangi bir resmi bir yere müracaat etmediklerini, aramaya devam ettiklerini, daha sonra vergi dairesi tarafından belgeler istenince durumu bildirdiklerini beyan etmişse de; defter veya belgelerin çalınması yahut kaybolması nedeniyle ibrazından kaçınılması halinde süreklilik gösteren Yargıtay 11. Ceza Dairesinin kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/11/1999 tarihli ve 1999/11-273-288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılmasının zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği ve mükellefe usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.