İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi

2024/10320 E., 2026/1154 K. · 9 Şubat 2026

Künye

MahkemeYargıtay 4. Hukuk Dairesi
Esas no2024/10320
Karar no2026/1154
Karar tarihi9 Şubat 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 52 ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 78 anılmaktadır.

Karardan

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150. maddesinde "M1, M1G, N1, N1G, N2 ve N3 sınıfı araçlarda 150 cm’den kısa ve 36 kg’ın altındaki çocukların taşınması sırasında çocukların ağırlığına uygun bu Yönetmeliğin ekinde yer alan (1) sayılı cetvelde yer alan çocuk bağlama sistemlerinin kullanılması zorunludur. Ancak, 135 cm’den uzun çocuklar çocuk bağlama sistemleri yerine ön koltukta oturmamak şartıyla diğer koltuklardaki emniyet kemerlerini kullanabilirler.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Somut olayda; kazada vefat eden davacı desteğinin kaza tarihinde bebek olduğu, kaza sırasında annesinin kucağında olduğu ve araçtan fırladığı anlaşılmaktadır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 150. maddesine göre olay tarihinde dokuz günlük bebek olan davacı desteğinin yaşı gereği seyahati sırasında çocuk bağlama sistemi kullanılması gerekli iken bu kurala uyulmadığı ve davacının zararın artmasına katkısının bulunduğu anlaşılmakta olup, İtiraz Hakem Heyetince müterafik kusurun varlığı kabul edilerek TBK'nın 52. maddesi uyarınca Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre hesaplanan tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.