Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2025/7087 E., 2026/601 K. · 20 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/7087 |
| Karar no | 2026/601 |
| Karar tarihi | 20 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2017/17-940 Esas, 2021/472 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; uyarlama yargılaması gerçekleştirilirken, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılması, kanıt toplanması veya takdir hakkının öncekinden farklı biçimde ve kanunda öngörülen alt sınırın üzerinde ceza tayin edilerek kullanılması söz konusu ise ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki kanun ile doğmuşsa, kanun koyucunun “derhal uygulanabilirlik” kavramıyla amaçladığının dışında kalan bu gibi hâllerde yargılamanın duruşmalı yapılmasının gerektiği ve Mahkemece de duruşma açıldığı belirlenmiş ise de; hükümlüye duruşma gününü bildiren davetiyenin iade dönmesi, hükümlünün usulüne uygun şekilde duruşma gününden haberdar edilerek duruşmaya katılımı sağlanmadan yokluğunda karar verilmesi ile savunma hakkının kısıtlanması ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesi kapsamında hükümlüye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından gereken şartları içerir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden hüküm kurulması karşısında; itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 7394 sayılı Kanun m. 4
- 7394 sayılı Kanun Geçici Madde 34
- 7394 sayılı Kanun m. 6
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 271
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Geçici Madde 34
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.