Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2025/438 E., 2025/504 K. · 25 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2025/438 |
| Karar no | 2025/504 |
| Karar tarihi | 25 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, davaya konu suç için kanunda öngörülen zamanaşımının gerçekleşmemiş olması bir kovuşturma şartıdır. Yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hâllerden biri olan zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, mahkeme ya da Yargıtay, kural olarak resen zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verecektir. Bu hususta taraf iradelerine bir değer verilmemiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66. maddesinde; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda bu sürenin 8 yıl olacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un 67. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kesen bir nedenin bulunması hâlinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak, dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması durumunda ise son kesme nedeninin gerçekleştiği tarih esas alınacak, dördüncü fıkrası uyarınca da kesilme hâlinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 106
- Anayasa m. 38
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 253
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 119
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 90
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 72
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 141
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.