Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2025/1857 E., 2025/5474 K. · 19 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/1857 |
| Karar no | 2025/5474 |
| Karar tarihi | 19 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 589, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 27 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hükümde yer alan “asıl borç ilişkisinin hükümsüz hale gelmesi” ifadesinin, aynı Kanunun 27. maddesinde düzenlenen hükümsüzlük halinden daha öte ve geniş olarak; sona erme, fesih gibi sözleşmenin tasfiyesini sonuçlayan diğer durumları da içerdiği kabul edilmelidir. Hükümsüzlük ifadesinin lafzi olarak yorumlanması halinde, zaten 589. maddenin dördüncü fıkrasının uygulanmasına gerek kalmayacaktır. Zira sözleşmenin Kanunun 27. madde uyarınca hükümsüz olması durumunda, kefalet sorumluluğu da söz konusu olmayacaktır. Bu açıklamalar ışığında; somut olay incelendiğinde; Mahkemece davalı ... yönünden davanın reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, basiretli bir tacir olan davalı şirketin sözleşme serbestisi içerisinde imzaladığı sözleşme hükümleri gereği cezai şarttan sorumlu olduğu, davalılar vekilinin ilk kez temyiz dilekçesi ile ileri sürdüğü davacı şirket personeli tarafından 04.05.2024 tarihinde müvekkili şirket yetkilisine iletilen e-postada teminat talep edilmeyeceğinin belirtildiği iddiasının savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında olması nedeniyle dinlenilemeyeceği, ayrıca e-postanın gerçek tarihinin de 04.05.2018 olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.