İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2014/3260 E., 2014/5294 K. · 10 Mart 2014

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2014/3260
Karar no2014/5294
Karar tarihi10 Mart 2014

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 386, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 442 ve 5252 sayılı Kanun m. 4 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle Dairemiz ilamının ikinci bendinde sözü edilen 12.000 TL tutarındaki iş tazminatının, iş ilişkisinden doğan bir tazminat değil; kadının 2007 yılında işten ayrıldığında aldığı tazminatın, davalı-karşı davacı (koca)'ya verilmiş ve bunun iade edilmemiş olması sebebiyle iadesi isteğine ilişkin olup, ödünç ilişkisinden (eBK. 306-312, 6098 s. TBK md. 386-392) kaynaklandığının anlaşılmasına göre, Hukuk Usul Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle de; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da, idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu yolla hesaplanan 219.00'ar TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 52.40'ar TL. ilam harcının karar düzeltme talebinde bulunanlara yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oybirliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.