Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2025/3120 E., 2026/1461 K. · 17 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/3120 |
| Karar no | 2026/1461 |
| Karar tarihi | 17 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince 2013 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda karar verilmesi, 2.Bölge Adliye Mahkemesinin incelenen kararında "... sanığa gönderilen ilk tebligatın 04/11/2019 tarihinde yapıldığı, ikinci tebligatın ise iki gün sonra 06/11/2019 tarihinde tebligat pusulası kapıya yapıştırılarak tebliğin yapıldığı, iki tebligat arasında Dairece benimsenen en az beş günlük münasip sürenin bulunmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın usul ve yasaya aykırı olduğu .." gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ise de; Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde düzenlenen tebliğ usulünde, ikinci tebligat için aranan münasip sürenin idarenin takdirinde olduğu; iki tebligat arasında 5 gün bulunması yönünde emredici hüküm bulunmadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 303
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 298
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 101
- Anayasa m. 153
- 7061 sayılı Kanun m. 17
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 10
- Anayasa m. 36
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.