Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2025/53 E., 2026/13 K. · 7 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2025/53 |
| Karar no | 2026/13 |
| Karar tarihi | 7 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığa isnat edilen sair tehdit suçunun yaptırımı altı aya kadar hapis veya adlî para cezası; silahla tehdit suçunun yaptırımı ise iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiştir. TCK'nın 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bu suçların asli dava zamanaşımı süresi sekiz yıl, aynı Kanun’un 67. maddesi uyarınca kesintili zamanaşımı süresi ise 12 yıldır. Buna göre sanığın sorgusunun yapıldığı 28.05.2014 ile Özel Dairece incelemenin yapıldığı 11.03.2024 arasında, 28.05.2022 tarihinde asli dava zamanaşımının dolduğu anlaşılmaktadır. Eylemin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen hâlin, başka bir deyişle, derhâl beraat kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmadığı ve daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali olmadığı da sabittir. Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 72
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 253
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 303
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.