Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2025/4562 E., 2026/174 K. · 13 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/4562 |
| Karar no | 2026/174 |
| Karar tarihi | 13 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 349 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesince velâyet yönünden yapılan değerlendirmede ortak çocuğun aktif yaşamının baba yanında devam ettiği, baba yanında çocuğun bakım ve gözetimi ile ilgili bir şikayetin olmaması nazara alınarak müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, anne ile aralarında kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Davalı kadın tarafından karar istinaf edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı kadın düzenli bir işi olduğunu ve çocuğun velâyeti konusunda istekli olduğu beyanı ve dosya arasına alınan sosyal inceleme raporunda ortak çocuğun annesinin yanında kalmak istediğini ancak okulunu ve arkadaşlarını özleyeceğine dair beyanı da gözetildiğinde bu durumda her iki ebeveyn ve idrak çağında olan ortak çocuk ile görüşme yapılmak suretiyle psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan oluşan heyetten yeniden inceleme yapılması istenip, tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velâyeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözetilmek suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının üstün menfaatine olacağı tespit edilerek velâyet konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.