Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2025/556 E., 2026/286 K. · 22 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/556 |
| Karar no | 2026/286 |
| Karar tarihi | 22 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 473, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 06.03.2014 tarihli sözleşme kapsamında yapımı kararlaştırılan 30 adet yaya ve üst geçit yerlerinin en son olarak 06.08.2015 tarihinde davacı yükleniciye teslim edildiği, davacı yüklenicinin yer tesliminden kaynaklanan gecikmeler nedeniyle daha önce ek süre verilmesine rağmen 29.01.2016 tarihinde ek süre talebinin reddedildiği, davacı yüklenicinin aynı koşullara göre yapmış olduğu talebi uyarınca davacı yükleniciye ek süre verilmeksizin sözleşmenin feshedilmesinin haklı olmadığı, TBK'nın 473. maddesinde yer alan düzenleme de dikkate alındığında davalı iş sahibinden kaynaklanan gecikmelere davacı yüklenicinin katlanmasının gerekmediği, davalı iş sahibinin geç yer tesliminden kaynaklanan olumsuz sonuçlara katlanmasının gerektiği, sözleşmenin haksız olarak feshedilmiş olması nedeniyle nakde çevrilen teminat mektubu bedelinin iadesinin gerektiği, faizi aşan bir zararın bulunmadığı, sözleşmenin feshi ile davacı yüklenicinin kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı ve davacı yüklenicinin zarar gördüğünü ispatlayamadığı gerekçesiyle feshin haksız olduğunun tespitine, 1.167.235,00 TL teminat mektubu bedelinin işleyecek faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat ve koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.