Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2026/2035 E., 2026/1461 K. · 3 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/2035 |
| Karar no | 2026/1461 |
| Karar tarihi | 3 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 349, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 344 anılmaktadır.
Karardan
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 349/3-5. maddesinde yer alan "(3)İcabında merci, tarafların bizzat hazır bulunmasını emredebilir.(5)Maznun, şikayeti alan veya istinabe edilen icra mahkemesinin huzuruna gelmez veya müdafi göndermezse yahut bizzat bulunmasına lüzum görülürse zabıta marifetiyle getirilir. Bu suretle de bulundurulamazsa muhakeme gıyabında görülür." şeklindeki hükümler dikkate alındığında, sanığın duruşmaya gelmemesi halinde yokluğunda yargılama yapılabileceğinden, sanığa gönderilen tebligatta 2004 sayılı Kanun'un 349/5. maddesi gereğince "belirtilen günde gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edileceği" şeklinde olması gerektiği, somut olayda, duruşma gün ve saatini bildirir, "belirtilen günde gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edileceği" şeklinde ihtarı içeren davetiyenin sanığa tebliğ edilmediği, bu haliyle sanığın yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulamayacağı, sanığa usulüne uygun tebligatın yapılmamış olması sebebiyle, tebligat yapılmak ve savunma alınmak üzere dosyanın Kula İcra Ceza Mahkemesine gönderilmesi yerine savunma hakkının kısıtlanması suretiyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.