Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2025/1161 E., 2026/553 K. · 3 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/1161 |
| Karar no | 2026/553 |
| Karar tarihi | 3 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 611 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 614 anılmaktadır.
Karardan
Bu açıklamalar ışığında dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının yargılama sırasında ölümüyle tek mirasçısının davayı takip ettiği, davacı ... ile davalı arasında 14.12.2017 tarihli ölünceye kadar bakma akdi yapıldığı, dava konusu 6 10... parsel zemin kat 1 nolu depolu dükkanın tamamı davacı ... adına kayıtlı iken 20.12.2017 tarihinde 1/2 pay üzerinde bırakılarak, 1/2 payının davalı ... adına tescil edildiği, davacı ...'ın işlem tarihinde hukuki ehliyeti haiz olduğunun Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlendiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince davalının ilerleyen yaşı nedeniyle zor durumda olan davacıyı etkisi altında bulundurarak işlem yaptırdığı, davalının bakım ve gözetim borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de dosya kapsamına, toplanan delillere, tanık olarak dinlenen davacı ...’ın komşuları, bakıcısı, oturduğu apartmanın görevlisi ve ölünceye kadar bakma sözleşmesini düzenleyen noterin beyanlarına göre bakım borçlusunun bakım alacaklısına karşı edimini yerini getirdiği, davacının serbest iradesi ile ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın ½ hissesini davalıya devrettiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde soyut hiçbir gerekçe gösterilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.