Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2025/3967 E., 2026/986 K. · 3 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/3967 |
| Karar no | 2026/986 |
| Karar tarihi | 3 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 152 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 153 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosya kapsamına ve aksi ispatlanamayan sanık savunmasına göre, sanığın camiye ait şadırvandaki muslukları taş ile kırarak götürdüğü, bu şekilde hırsızlık suçun işlediği, muslukları kırmaya çalışırken elinden fırlayan taşın lavaboya gelerek kırılmasına neden olduğu anlaşılmakla, mala zarar verme suçu kasıtla işlenebilen suçlardan olduğundan ve sanığın mala zarar verme kastının da bulunmadığından atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gibi, Kabule göre de; Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 153/1. maddesinde düzenlenen ibadethanelere zarar verme suçuna oluşturmasına rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinden uygulama yapılmasının da hukuka aykırı olduğu, Sanığın istinaf talebinin bu nedenle yerinde olduğu anlaşılmış ise de, bu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 303/1-a ve 280/1-d maddeleri gereğince yeniden duruşma açılıp olayın daha ziyade aydınlatılmasına ihtiyaç duyulmadan giderilebileceği anlaşıldığından, yerel mahkeme kararının, kamu malına zarar verme suçuna ilişkin (A 2) hüküm fıkrasının tüm bentleriyle birlikte hükümden çıkarılarak, yerine "Her ne kadar sanık hakkında mala zarar verme suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, atılı eylemin ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturacağı, ancak sanığın zarar verme kastının bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine," şeklinde karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilmesine, bu şekilde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a,d maddeleri gereğince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine," karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 152
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 153
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 151
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 303
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 288
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.