İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

2025/4875 E., 2026/1620 K. · 9 Mart 2026

Künye

MahkemeYargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas no2025/4875
Karar no2026/1620
Karar tarihi9 Mart 2026

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 277, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 105 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 143 anılmaktadır.

Karardan

Dava, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Kanun’un 277. maddesinde; elinde muvakkat yahut kati aciz vesikası bulunan alacaklılar ile İflas idaresi yahut 245 inci maddede ve 255 inci maddenin 3 üncü fıkrasında yazılı hallerde alacaklıların kendilerinin tasarrufun iptali davası açabileceği düzenlenmiştir. Buna göre, elinde geçici (İİK m.105) veya kat'i (İİK m.143) aciz belgesi bulunan alacaklılar tarafından dava açılabilecektir. Bu husus davanın görülebilme koşulu olmakla birlikte aciz belgesinin dava açılmadan, dava açıldıktan sonra veya temyiz aşamasında ve hatta hükmün Yargıtay'ca onanmasından (veya bozulmasından) sonra bile sunulma olanağı vardır. Somut olayda davacı davalı borçlu aleyhine Kayseri 3. İcra Müdürlüğünün 2018/3388 Esas sayılı dosya ile icra takibi başlatıldığı, takibin kesinleştiği anlaşılmış ancak söz konusu dosyadan davalı borçlu ile ilgili geçerli bir aciz vesikası ibraz etmediği anlaşılmıştır. Bu durumda, dava şartı olan geçerli bir aciz vesikasının bulunmaması sebebi ile davanın reddine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.