Yargıtay 1. Ceza Dairesi
2026/326 E., 2026/2306 K. · 30 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/326 |
| Karar no | 2026/2306 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 73 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk üvey dedesine karşı işlemiş olduğu kasten yaralama eyleminden dolayı verilen ceza üzerinden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-a maddesi uyarınca artırım uygulanarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesinde belirtilen üstsoy hısımlığının, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 17. maddesinde belirtilen kan hısımlığı olduğu, üvey dedenin ise aynı Kanun’un 18. maddesi kapsamında kayın hısımı olup, kan hısımı olmadığı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanan temel ceza üzerinden artırım yapılmasının mümkün olmadığı gibi, suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında böyle bir altsoy-üstsoy ilişkisinin de bulunmadığı, değişen suç vasfına göre 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun, soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu ve mağdurun yargılama aşamasında sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi ve suça sürüklenen çocuk da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmaması karşısında, şikayetten vazgeçme sebebiyle anılan Kanun'un 73/4 ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 73
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 272
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 17
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 18
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.