Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2025/8433 E., 2026/2500 K. · 10 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/8433 |
| Karar no | 2026/2500 |
| Karar tarihi | 10 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 280 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 289 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli ve 2017/79 Esas, 2017/508 Karar sayılı kararı ile verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.10.2017 tarihli ve 2017/4610 Esas, 2017/4636 Karar sayılı kararı ile "..Katılan vekilinin sanığın Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan beraat kararına karşı istinaf talebinde bulunduğu anlaşılarak yapılan incelemede; 1-Yerel mahkeme sanık hakkında mevcut faturalardaki imzaların sanığa ait olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı vermiş ise de, suçun vasfı gereğince bu suçu işleyenlerin fatura asıllarını muhafaza etme yada bu faturalara gerçek imzalarını atmalarının beklenilemeyeceği anlaşılmış olup, sanığın savunmalarının denetlenmesi amacıyla firmanın kuruluş ilişkin belgeleri ile özellikle kuruluş ve kuruluştan sonraki tarihlerde düzenlenmiş yoklama fişleri ilgili kurumlardan getirtilerek bu belgelerdeki imzaların sanık el ürünü olup olmadığına ilişkin inceleme yaptırılması, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.