İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

2026/471 E., 2026/910 K. · 19 Şubat 2026

Künye

MahkemeYargıtay 7. Hukuk Dairesi
Esas no2026/471
Karar no2026/910
Karar tarihi19 Şubat 2026

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 677, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 16 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 208 anılmaktadır.

Karardan

Somut olayda; dava konusu uyuşmazlıkla ilgili olarak Mahkemece keşfin yapılmadığı anlaşılmıştır. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi gereğince mahkeme tarafından davaya konu olan taşınmazın değerinin belirlenmesi yasal bir zorunluluktur. Mahkemece bu husus gözetilerek keşfen dava değerinin belirlenmesi gerekirken dava dilekçesinde gösterilen değer esas alınarak harç ve yargılama giderlerinin tespit edilmesi hatalı olmuştur. Bununla birlikte; davalılardan ...'ın sözleşmede isim ve imzası bulunan .... ... ...... imzasının sahte olduğuna yönelik açık bir iddiada bulunduğu görülmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 208. maddesinin 1. fıkrası, "Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır." şeklinde; 209. maddesinin 1. fıkrası ise "Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz." şeklinde düzenlenmiştir. Mahkemece sözleşmede yer alan ...... ... ..... yönünden belirtilen düzenlemeler gereği usulüne uygun bir şekilde imza incelemesi yapılmaksızın karar verilmiş olması da doğru değildir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.