Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2025/3262 E., 2026/944 K. · 20 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/3262 |
| Karar no | 2026/944 |
| Karar tarihi | 20 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 718, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 756 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26 anılmaktadır.
Karardan
Başka bir ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bunun yanında kaynak suyu tapulu olmayan araziden (örneğin mera, orman vb.) çıkıyorsa suyun debisine bakılmaksızın genel sudur. Bu sudan ise kadim ve öncelik hakkı ihlal edilmemek suretiyle herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir. 6. Mahkemece mahalinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 26.12.2022 tarihli fen bilirkişisi raporunda; gösterilen su kaynakları köy tüzel kişiliği ve kamuya ait yerlerden çıkmakta olup niteliği itibariyle genel sudur. Genel sudan herkes ihtiyacı ölçüsünde yararlanma hakkına sahiptir. O hâlde; tarafların içme suyu, hayvan ve tarımsal ihtiyaçları nedeniyle ihtiyaçları olan su miktarı tespit edilerek, suyun debisi de gözetilmek suretiyle taraflar arasındaki nizayı çözümler nitelikte infaza elverişli su rejimi oluşturularak muarazanın giderilmesi gerekirken, davalının kullanımını engelleyecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. 7. Bunun yanında kabule göre de; dava el atmanın önlenmesi istemiyle sınırlı olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi hükmüne aykırı olacak şekilde talep edilmediği hâlde kâl hükmü kurulması doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.