Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2026/1 E., 2026/2774 K. · 17 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/1 |
| Karar no | 2026/2774 |
| Karar tarihi | 17 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/5913 Esas, 2022/962 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 27.04.2016 tarihli kararda, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35/2, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükmolunan 10 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35/2, 62. maddeleri uyarınca verilen 11 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62. maddelerine göre verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, sırası ile 10 ay hapis ve 5 ay hapis cezası üzerinden infazlarının yapılması yerine, sanıkların kazanılmış haklarının gözetildiği belirtilerek haklarında ayrı ayrı kurulan hükümlerde hırsızlık suçundan "10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına", konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan "5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına" karar verilmesi nedeniyle, bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz incelemesini yapan Dairemizce hükümlerin bozulmasında bir isabetsizlik bulunmamakla …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 35
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 116
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 143
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 119
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 142
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 143
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 35
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 116
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.