Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2024/6355 E., 2026/2242 K. · 16 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/6355 |
| Karar no | 2026/2242 |
| Karar tarihi | 16 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Antalya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, davacı vekili sıfatıyla takip ettiği Alanya İş Mahkemesinin 2012/439 Esas sayılı dosyasına kayden görülen alacak davası sonunda 18.02.2014 tarihli ve 2014/121 sayılı görevsizlik Kararı verildiği halde süresi içinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi isteminde bulunmayarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına ve böylelikle alacak isteminin hüküm altına alınmayarak katılanın mağduriyetine sebebiyet verdiği, bununla birlikte katılana davayı kazandığını, karşı tarafı icraya verdiğini ve arabasına el koyduğunu söyleyerek katılanı oyaladığı, bu şekilde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinde düzenlenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması, Kabule göre de; Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında hak yoksunluğuna ilişkin sürenin "45 gün" yerine hatalı olarak "1 ay 15 gün" şeklinde belirlenmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 20
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 59
- 7249 sayılı Kanun m. 10
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 232
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
- 6352 sayılı Kanun m. 105
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.