İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

2025/9311 E., 2026/2088 K. · 31 Mart 2026

Künye

MahkemeYargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas no2025/9311
Karar no2026/2088
Karar tarihi31 Mart 2026

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 332 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

2-HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca hüküm, taraflara yüklenen hak ve borçlar açısından şüpheden uzak, tereddüt yaratmayacak şekilde ve infaza uygun bir biçimde oluşturulmalıdır. HMK'nın 332. maddesi uyarınca yargılama giderlerine, bu kapsamda harca ilişkin hususlarda mahkemece re'sen karar verilir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifenin (III) kısmının ikinci bendinin (a) fıkrası uyarınca davanın reddi halinde maktu harç alınacağı belirtilmektedir. Aynı yasanın 31. maddesi gereğince de "Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir." Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verildiği halde nispi harca hükmedilmiştir. Dava reddedildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi gereği 427,60 TL maktu karar harcının davacıdan tahsili gerekirken yazılı şekilde harca hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki hüküm fıkrasının 3. bendinde belirtilen hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.