Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2025/5140 E., 2026/3750 K. · 7 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/5140 |
| Karar no | 2026/3750 |
| Karar tarihi | 7 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 227, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 230 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 229 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, Mahkemenin taşınmazın serbest iradeyle paylaşıldığına yönelik kabulü yerinde ise de, taşınmazın edinilmesinden sonra davacı kadın tarafından çekilen kredi ile yapılan katkının göz ardı edilmesi hatalı olmuştur. Şöyle ki, tasfiye konusu 12 nolu bağımsız bölümü eşler evlilik birliği devam ederken 13.05.2010 tarihinde satın alarak 1/2 oranında adlarına paylı mülkiyet şeklinde tescil ettirmiş ve halen tapu sicilinde aynı şekilde ve oranda kayıtlı olup evlilik birliği devam ederken serbest iradeleriyle gerçekleştirdikleri bu paylaşımla, her bir payın o eşin kişisel mal grubuna terk edildiği kabul edilir; ancak davacı kadın, taşınmaz paylı şekilde tescil edildikten sonra taşınmazın davalı adına edinilen hissesinin karşılığı alınan borçların ödenmesi için 30.09.2011 tarihinde çektiği kredi ile katkıda bulunduğunu iddia etmiştir. Dosya kapsamındaki kredi evraklarına göre de, taşınmaz paylı şekilde tescil edildikten yaklaşık bir buçuk yıl sonra davacı kadın adına 30.09.2011 tarihinde 60 ay vadeli 90.000,00 TL bedelli kredi kullanıldığı, kredinin mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar (12.11.2012) 13 aylık taksitinin ödendiği, kredinin taşınmazın borcunun ödenmesinde kullanıldığı hususunda da taraflar arasında ihtilaf olmadığı anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.