İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

2026/4005 E., 2026/2829 K. · 28 Nisan 2026

Künye

MahkemeYargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas no2026/4005
Karar no2026/2829
Karar tarihi28 Nisan 2026

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 340 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 anılmaktadır.

Karardan

Anılan ihbarnamede; 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği halde, Anamur İcra Müdürlüğünün 2024/299 Esas sayılı takip dosyasında mevcut 11.03.2024 tarihli taahhüt tutanağında takip sonrası faiz olarak 2.424,66 Türk Lirası belirtilmiş ise de, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş veya taahhüt tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı anlaşılmakla, taahhüdün geçerli olmaması karşısında, suçun unsurlarının oluşmadığı, dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.