İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi

2025/16254 E., 2026/2676 K. · 5 Mart 2026

Künye

MahkemeYargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas no2025/16254
Karar no2026/2676
Karar tarihi5 Mart 2026

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 101, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 103 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 97 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davacı, kendisine yapılan ödeme emirlerinin tebliğ edildiği "... Mah... Sokak No:... /İzmir" adresinin kendisine ait olmadığını ileri sürmektedir. ... Müdürlüğünden gönderilen belgelerin incelenmesinde; davacının adresinin ".../Avusturya" olduğu görülmektedir. Yine davacının .../İzmir adresinin davacı tarafından bildirilen ve/veya bu adresin davacının adres kayıt sistemindeki adresi olduğu hususunda da bir kayıt bulunmamaktadır. Söz konusu adresin nereden temin edildiği hususu da Kurum tarafından her hangi bir şekilde ortaya konulmamıştır. Tüm bu değerlendirmeden; davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin davacıya hukuka uygun şekilde tebliğ edildiği kanıtlanamadığından, İlk Derece Mahkemesi değerlendirmesi ile davanın bu nedenle kabulüne yönelik kararında her hangi bir hata görülmemiştir. Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.