Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2026/826 E., 2026/1292 K. · 23 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/826 |
| Karar no | 2026/1292 |
| Karar tarihi | 23 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 3194 sayılı İmar Kanunu m. 18, 3194 sayılı İmar Kanunu m. 16 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 291 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda; 26.08.1998 tarihli ve 418 sayılı Belediye Encümen Kararı gereğince davacının dava konusu 200 80... parsel sayılı taşınmazdaki payını "ileriki zamanda yapılacak imar uygulamasında zayiatta kullanılması" şartıyla 26.11.1998 tarihinde davalı belediyeye hibe ettiğinin anlaşıldığı, anılan Encümen kararı sonucunda davacının paydaşı olduğu tarla vasfındaki kök 1361 parselin ifrazı ile oluşan dava dışı 200 79... ve 200 80... parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla davacı adına(1/6 payı) tescil edildiği ve anılan bu parsellerde yapılaşma izni verildiğinin anlaşıldığı, bir başka ifadeyle davacının hibe ettiği taşınmazın karşılığını imar ve ifraz sonrası adına oluşan parsellerde yapılaşma izni verilmesiyle elde ettiği, diğer yandan davacı, davalı ... tarafından dava konusu 200 80... parselin plandaki amacının değiştirildiğini ileri sürmüşse de taşınmazın 1986 yılından beri yapılan imar uygulamalarında ve halen "konut alanı" içerisinde kaldığı ve herhangi bir plan değişikliğinin yapılmadığı, Belediye'nin özel mülkiyetinde olan dava konusu taşınmaz imar planında kamu hizmetine ayrılan yerlerden olmadığından Belediyenin imar planı yapmaya zorlanamayacağı gözetildiğinde bağıştan rücu şartlarının gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.