Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2025/9394 E., 2026/1946 K. · 24 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/9394 |
| Karar no | 2026/1946 |
| Karar tarihi | 24 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 8 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 8. maddesi „Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur.“ hükmünü içermektedir. Yasanın açık hükmünden de anlaşılabileceği gibi bozulan hüküm gereğince daha önceden alınmış olan harcın mahsup edilebilmesi için “hesaplanmış” ya da “tahakkuk etmiş” olması yeterli değildir. Bu harcın “ödenmiş” olması gerekir. Madde metnindeki, “evvelce alınmış olan” ibaresi bunu gerektirmektedir. Mahsup işlemi için harcın fiilen ödenmiş olması şarttır. Dosya kapsamından, davalı şirketin İlk Derece Mahkemesi kararından önce unvan değiştirdiği, karar başlığında halen eski unvanın yazılı olduğu, bozulan karar gereğince yatırılması gereken karar ve ilam harcının yatırılmış olduğuna ilişkin bir belge bulunmadığı halde, temyiz incelemesine konu kararda alınması gereken karar ve ilam harcı ile ilgili hüküm kurulurken bu yönde mahsup yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.