İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi

2026/1782 E., 2026/1561 K. · 17 Nisan 2026

Künye

MahkemeYargıtay 6. Hukuk Dairesi
Esas no2026/1782
Karar no2026/1561
Karar tarihi17 Nisan 2026

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 295 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 287 anılmaktadır.

Karardan

Ek karar anılan alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle müdahil alacaklı vekilinin temyiz başvurusunun reddine yönelik Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 06.03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. İcra ve İflas Kanunu'nun 295/2 maddesi gereği rehin malın satışına izin verilmesi isteminin kabulü ya da reddine ilişkin mahkemece verilen kararlara karşı, bu kararın konkordato prosedürü içerisinde ve takip hukukuna özgü birer geçici hukukî himaye tedbiri olması nedeniyle, Aynı Kanun’un 287. maddesinin son fıkrası gereği kanun yoluna başvurulamaz. Somut olayda, ilk derece mahkemesi ara kararının niteliği gereği kanun yoluna tâbi olmadığı anlaşılmıştır. Temyiz başvurusunun reddine ilişkin verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.