İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi

2026/1476 E., 2026/1758 K. · 28 Nisan 2026

Künye

MahkemeYargıtay 6. Hukuk Dairesi
Esas no2026/1476
Karar no2026/1758
Karar tarihi28 Nisan 2026

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 254 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 255 anılmaktadır.

Karardan

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 254. maddesi; “Paralar dağıtıldıktan sonra idare iflasa hükmeden mahkemeye son bir rapor verir. Mahkeme iflasın idaresinde hata ve noksan görürse icra mahkemesine bundan haber verir. Mahkeme, tasfiyenin bittiğini anladıktan sonra kapanma kararı verir.” hükmünü içermektedir. İflasın kapanması talebini inceleyen ticaret mahkemesi, masaya ait tüm mal ve hakların satılması, satış sonucunda elde edilen paraların alacaklılara kesin dağıtılması ve alacağını alamamış alacaklılara aciz belgelerinin verilmiş olması durumunda iflasın kapanmasına karar vermesi gerekecektir. Somut olayda, müflis adına kayıtlı 4 adet araç bulunduğu, bu araçların fiilen muhafaza altına alınamadığından paraya çevirme ve paylaştırma işlemlerinin yapılamadığı belirtilmiş ise de müflis borçluya ait üzerinde yakalama şerhi bulunan aracın İİK’nın 255/1 maddesi kapsamında iflas tasfiyesi haricinde yeni bulunan mal kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu nedenle İİK’nın 255/1 maddesinin somut olayda uygunlanma imkanının bulunmadığı, iflas tasfiyenin bitmediği ve iflasın kapatılması koşulları oluşmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.