Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2026/1207 E., 2026/6917 K. · 15 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/1207 |
| Karar no | 2026/6917 |
| Karar tarihi | 15 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 315, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 296 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Açılan kamu davasının niteliğine göre; 1219 sayılı Tabâbet ve Şu'abatı San'atlarının Tarz-ı İcrâsına Dâir Kanun'un 41. maddesinde öngörülen suçla korunan hukuki yararın kamu sağlığı, suçun mağdurunun ise toplumu oluşturan bütün bireyler olduğu, davaya katılma hak ve yetkileri Kanunda açıkça yazılı olmayan ve suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Sağlık Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkileri bulunmadığı cihetle, anılan suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Sağlık Müdürlüğü'nün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme gereğince, ek kararda bu yönden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilerek, şikâyetçi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 315
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 296
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 1219 sayılı Kanun m. 41
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.