İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2025/5790 E., 2026/2809 K. · 6 Mayıs 2026

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2025/5790
Karar no2026/2809
Karar tarihi6 Mayıs 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 392, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 40 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen davacı tanıkları, davalı tanıkları ve davacı asilin mahkeme dışı ikrarı gözönüne alındığında, davacının iddia ettiği gibi bir tüketim ödüncü sözleşmesi varsa bu sözleşme davacı ile dava dışı ... arasında kurulmuş olduğunun kabul edilmesi gerektiği, başka bir anlatımda davalının, davacı ile dava dışı ... arasındaki hukuki ilişkide dava dışı ...'nin temsilcisi (TBK m.40) olduğu, davalı ... 'un davacı ile dava dışı ... arasında varlığı ileri sürülen tüketim ödüncü sözleşmesine temsilci sıfatı ile katılması, sözleşmedeki hakkın dava dışı ... hukuk alanında doğması dikkate alındığında, davacının davalıdan ödünç sözleşmesi kapsamında alacak talep etme hakkının olmadığı, bu nedenle mahkemece davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken davalının dava dışı ...'nin yardımcısı sıfatı ile hareket ettiğine ve hukuki ilişkinin tarafı olmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmadığından gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, davanın davalının pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.