Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2026/775 E., 2026/3666 K. · 1 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/775 |
| Karar no | 2026/3666 |
| Karar tarihi | 1 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 247 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen usulsüz bozma kararı sonrası kendisi tarafından verilmesi gereken kararın direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilmesi ve bu karara yönelik hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesinin söz konusu uygulaması ile adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkı bulunan tarafların temyiz kanun yoluna başvuru haklarını kullanmalarının önüne geçilmesi, uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir uzantısı olarak hüküm ve kararlara karşı başvurulacak bir kanun yolunun açık olmasının kural, kapalı olmasının istisna olması karşısında, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.12.2025 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Somut olayda; ilk derece mahkemesinin 11.01.2022 tarihli kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilmesi, bu hususun davanın esası ile kanun yoluna başvuru koşullarına etki etmesi karşısında, yargılamaya devam edilerek 02.12.2025 tarihli esastan ret kararlarının verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 247
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 249
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.